Polityka inwestycyjna OFE

Od 2014 r. OFE nie mogą inwestować w obligacje skarbowe. Większą część aktywów będą przeznaczać na zakup akcji i obligacji korporacyjnych.

OFE od początku funkcjonowania, czyli od kilkunastu lat, nigdy nie były poddane rynkowej konkurencji. Dotychczasowe przepisy ustawowe sprawiały, że zarządzający OFE obserwowali swoje działania i podejmowali takie same/podobne decyzje inwestycyjne, co pozwalało im unikać dopłat z tytułu mechanizmu niedoboru (otwarty fundusz o znacząco niższych stopach zwrotu musiałby dopłacić środki z własnych zysków).

Od 2014 r. OFE muszą inwestować w akcje, a więc w realną gospodarkę  – przez pierwszy rok min. 75% aktywów (potem limit co rok będzie spadał o 20%), a pozostałą część w m. in. obligacje korporacyjne, samorządowe, emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego, czy listy zastawne. Jednocześnie zahamowany został „jałowy obieg” pieniądza, polegający na tym, że państwo zaciągało dług w OFE, żeby przekazać składkę do OFE – od początku 2014 roku OFE mają zakaz kupowania obligacji skarbowych oraz papierów wartościowych gwarantowanych przez Skarb Państwa.

Dodatkowo OFE zostały urynkowione, tzn. zniknął wewnętrzny benchmark i mechanizm niedoboru (powodujące naśladownictwo i eliminujące konkurencyjność funduszy względem siebie).

Jednocześnie od 1 lipca 2014 r. ustalony zostanie na dwa lata indeks porównawczy (na podstawie WIG i WIBOR), po to, aby przez ten okres ubezpieczeni mogli porównać informację o stopach zwrotu OFE i stopach zwrotu z WIG.